7 Ocak 2012 Cumartesi

İstanbul’ dan Köye ( Fethiye Üzümlü Kasabası ) Bakmak

Fethiye Üzümlü

İki  tarafta birbirine  özenir, birbirinin yerine koymak ister kendini. Şehirden köye geçtiğinde, vay be işte hayat bu! Trafik yok , gürültü yok, temiz hava var, huzur var. Geçerim sobanın başına, alırım sıcak kahvemi, kitabımı okurum. Kedi, köpek ve diğer hayvanlar akraba ,dost özlemini giderir.  Bir anlamda şehir yaşamını köye uyarlamak isteriz. Diğer tarafta ise televizyon başında büyük  şehirlerden görüntüler izleyip özenme. Muhteşem ünlü  yaşamına hayran kalma, barlar, arabalar, kıyafetler vs..

Doğma büyüme İstanbul’ lu  biri olarak İngiltere ( Londra çevresi ve Norfolk- Suffolk ), Niğde ve Aksaray’ın köylerinde uzun süre yaşadım. Son olarak bir dostu ziyaret için  Üzümlü’ ye vardım.  Televizyondan  uzak kalmaya çalıştık, sohbete  ağırlık verdik. Doğa ile içiçe,  Zeus ve Hera ( köpek ), Rüzgar( kedi ) ve bıldırcınlarla beraber iki gün geçirdik. Son günün akşamı da bıldırcanlardan mangal yapmamız hepimizi biraz üzdü diyebilirim.

Şehir hayatı beni her zorladığında, trafikte kilitlendiğimde, geçim sıkıntısı yaşadığımda aklıma gelen soru, bugünlerde durduk yere gelmeye başladı.  Şehirde yaşamak zorunda mıyım? İngiltere’ de tercihen köyde   yaşabildiğini öğrendim.  Köyde doğup büyüdüğün, dışarı çıkamadığın için değil mutlu olduğun için orası diyebilenlerle  tanıştım. Maalesef Türkiye’de cahil kesimin yaşadığı , yokluğun ve hatta terörün olduğu yerdir köy. Sadece taze yumurtasından, organik sebzelerinden , balından sütünden yararlandığın  ama yaşamak mı , asla dediğin alandır. İngiletere’ de badmington klubü, özel geceleri, dağ yürüyüşleri , havuzu, at biniciliğininin olduğu köylere şahit oldum. Bizler ise köylere yönelmek yerine bu yaşamı İstanbul’ a getirmeye çalışıyoruz. Acarkent, Zekeriyaköy, Kurtköy hep bu yolda. Bunun cevabını da kendi kendime  bulabiliyorum .Üzümlü’ de daimi dostların buluştuğu rakı sofrasında  laptopdan hep İstanbul’a gittik o iki gece.  İstanbul şarkıları ( Türk sanat müziğinden  rap müziğe ) , İstanbul’ da yaşadıklarımız,  ekranda  İstanbul Hatırası ( Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul ) çıkamadık hala İstanbul’ dan. Bu galiba İstanbul’ luların kaderi...

Not: Resimlerin devamına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder